چهارشنبه 21 آذر 1397 _
  امروز
چهارشنبه
آذر 1397
21
قمری:05 ربيع الثاني 1440

میلادی:12 دسامبر 2018
 
اوقات شرعی
 
 نقش پدران در مراحل مختلف زندگی فرزندان

نقش پدران در مراحل مختلف زندگی فرزندان
نقش پدران در تربیت فرزندان بسیار پر رنگ می باشد و نباید آن ها فقط به عنوان خرجی ده و نان آور خانواده شناخت. نقش های پدران در مراحل سنی مختلف و بر حسب نیاز های فرزندشان تغییر می کند. از این رو، مقاله ای که در ادامه می آید، به معرفی نقش هایی که پدران باید با توجه به بزرگ شدن فرزندشان بر عهده بگیرند، می پردازد.

فرزندپروری سالم و شگرف، فرزندپروری ایست که هم پدر و هم مادر در زندگی کودکشان به طور فعالانه مشارکت داشته باشند. از لحاظ علمی ثابت شده است که کودکانی که پدرانشان در رشد و تربیت آن ها به طور فعالانه درگیر هستند، مشکلات رفتاری کمتری دارند و از لحاظ اجتماعی و علمی، افراد بهتری می شوند. نقش پدر محدود به نان آور بودن خانه نمی شود. مشارکت پدر بر رشد کودک که شامل رشد ذهنی، رشد جنسی و جسمی و رشد روانشناختی می شود، تاثیر می گذارد. اکثر کودکانی که رابطه گرم و صمیمانه ای با پدر خود دارند، در آینده از اعتماد به نفس بیشتری برخوردار خواهند بود. با بزرگ شدن کودک، پدر نقش دوست، مربی و راهنما را بازی می کند. حضور فعالانه پدر در خانه، تفاوت های زیادی را در زندگی کودکان ایجاد می کند. از این رو، در ادامه نگاهی به نقش های متعددی که پدران در مراحل مختلف زندگی فرزندشان بازی می کنند، می اندازیم.

پدران و نوزادان تازه متولد شده
در حالی که مادران ثبات عاطفی ایجاد می کنند، پدران امنیت و اطمینان در زندگی نوزاد خود ایجاد می کنند. اکثر نوزادان به والدین خود می چسبند و آن ها را به سایرین ترجیح می دهند. هنگامی که یک پدر به گریه نوزادش واکنش نشان می دهد، نوزاد به او دلبسته می شود و به پدرش به عنوان یک منبع آرامش و شادی می نگرد. پدران نسبت به مادران تحریک جسمانی بیشتری ایجاد می کنند و رشد سالم مغز کودک را تقویت می کنند. نوزادانی که با مشارکت والدینشان بزرگ می شوند، به احتمال بیشتری به افراد شاد، سالم و موفق تبدیل می شوند.

پدران و نوپایان
نوپایان کنجکاو هستند و نیاز مداوم به کشف چیزاهای جدید دارند. در این مرحله، پدر نقش راهنما را بازی می کند که نه تنها به کودکش برای کشف کردن کمک می کند، بلکه محدودیت های مناسب نیز ایجاد می کند. زمانی که مادران مشغول کارهای خانه می شوند، اغلب، پدران همبازی کودکشان می شوند. پدران سناریوهای چالش برانگیزی را برای کودکانشان طراحی می کنند و آن ها را تشویق می کنند تا نقاط قوت خود را کشف کنند. پدران مهارت های حل مساله را در کودکان خود تقویت می کنند و به آن ها در ساخت پیوندهای اجتماعی و عاطفی قوی کمک می کنند.

پدران و کودکان مدرسه ای
پدران هنگامی که کودکانشان به سن مدرسه می رسند، به پذیرش چالش های بیشتر و موفق شدن ترغیب می کنند. پدران الهام بخش اعتماد به نفس فرزندانشان هستند و آن ها را برای کارهایشان تحسین می کنند. در حالی که مادران بیشتر مراقب و محافظ کودکانشان هستند، پدران کودکانشان را به استقلال و اعتماد به نفس بیشتر تشویق می کنند. مهم ترین چیزی که یک کودک از پدرش یاد می گیرد، احترام گذاشتن به دیگران است. یک کودک از والدینش تقلید می کند و مانند آن ها رفتار می کند.

در نهایت این که:
کودکان ارزش های اخلاقی و اجتماعی را با مشاهده اعمال پدرانشان یاد می گیرند. اگر یک کودک ببیند که پدرش در روابطش رفتار خشونت آمیز دارد، او نیز به احتمال زیاد رفتار خشونت آمیز خواهد داشت، در حالی که کودکی که می بیند پدرش با احترام با دیگران رفتار می کند، به شیوه پدرش رفتار خواهد کرد. یک کودک در هر سنی از پدرش یاد می گیرد که چگونه رفتار کند. کودکی که در یک خانه ایمن و با مشارکت فعالانه پدر بزرگ شده است، با اعتماد به نفس تر و از لحاط عاطفی ایمن تر از دیگران خواهد بود.